BCAA چیست؟
آمینو اسیدهای زنجیرهای{0} شاخهدار (BCAA) مواد مغذی ضروری از جمله لوسین، ایزولوسین و والین هستند. آنها در گوشت، لبنیات و حبوبات یافت می شوند.
BCAA باعث تحریک ساخت پروتئین در عضله شده و احتمالاً تجزیه عضلات را کاهش می دهد. «زنجیره{1}شاخهای» به ساختار شیمیایی این اسیدهای آمینه اشاره دارد.
BCAA برای کاهش عملکرد مغز در افراد مبتلا به بیماری پیشرفته کبدی و برای اختلال حرکتی که اغلب توسط داروهای ضد روان پریشی ایجاد می شود استفاده می شود. آنها همچنین معمولاً برای بهبود عملکرد ورزشی، جلوگیری از خستگی، کاهش تجزیه عضلات و سایر اهداف استفاده می شوند.
شش مزیت BCAA
BCAA عملکرد هوازی و بی هوازی را با مصرف منظم بهبود می بخشد
BCAA از عضلات لاغر محافظت می کند
BCAA درد و آسیب عضلانی ناشی از ورزش را کاهش می دهد
BCAA سنتز پروتئین عضلانی را تقویت می کند
BCAA سیستم ایمنی را تقویت می کند
BCAA تاخیر در خستگی در طول ورزش طولانی مدت
موارد استفاده و اثربخشی
احتمالاً برای:کاهش عملکرد مغز در افراد مبتلا به بیماری پیشرفته کبدی (آنسفالوپاتی کبدی). به نظر می رسد مصرف خوراکی BCAA باعث بهبود عملکرد کبد در افراد مبتلا به عملکرد ضعیف مغز ناشی از بیماری کبدی می شود.
اختلال حرکتی که اغلب توسط داروهای ضد روان پریشی (دیسکینزی دیررس) ایجاد می شود. به نظر می رسد مصرف خوراکی BCAA علائم این بیماری را در بزرگسالان و کودکانی که داروهای ضد روان پریشی مصرف می کنند کاهش می دهد.
احتمالاً برای:سرطان کبد. به نظر نمی رسد مصرف 50 گرم BCAA خوراکی دو بار در روز به مدت یک سال باعث بهبود نتایج در افراد مبتلا به سرطان کبد شود که تحت عمل جراحی قرار گرفته اند.
به احتمال زیاد ناکارآمد برای:بیماری لو گریگ (اسکلروز جانبی آمیوتروفیک یا ALS). مصرف خوراکی BCAA در افراد مبتلا به ALS مفید نیست. در واقع، ممکن است عملکرد ریه را بدتر کند و احتمال مرگ را در افراد مبتلا به این بیماری افزایش دهد.